Tanzania staat geboekt als een vredig en stabiel land. Als het niet zo treurig was was het lachwekkend. Ok, ik moet vaak lachen als een Tanzaniaan dat tegen me zegt, het is namelijk klinklare onzin. Sorry, ik heb je gewaarschuwd dit is geen blog voor watjes.
Volgens de conflict resolutie theorie is de afwezigheid van een wijdverspreid geweldadig conflict in een land niet gelijk aan een vredig land. Juist. Tanzania heeft inderdaad geen wijdverspreid geweldadig conflict maar om nou te concluderen dat het vredig is is een beetje een ‘stretch’.
Tanzania wordt sinds de onafhankelijkheid geregeert door CCM, de politieke partij ooit door o.a. Julius Nyerere opgericht. CCM heeft partijleiders op alle niveaus om de mensen er aan te herinneren wie regeert en hoe zich daar naar te gedragen. Dit betekent dat nationaal, regio’s, districten, divisies, wards (gemeenten), dorpen, hamlets (dorpdelen) en elke 10 huizen een CCM leider hebben. Daarnaast is er een uitgebreid spionnen netwerk om de ‘gaten’ die er dan nog zijn te dichten. Dit netwerk wordt steeds belangrijker want tegenwoordig worden er ook oppositie mensen gekozen om een regio, district, divisie of ward te leiden.
CCM houdt niet van kritiek, dit betekent dat het uiten van kritiek kan leiden tot het verlies van je huis, baan, vrijheid of je leven. Maar net hoe ‘ernstig’ het vergrijp. Je openlijk tot de oppositie ‘bekeren’ is een riskante onderneming. Het uiten van kritiek staat hier gelijk aan het in gevaar brengen van de vrede. En wat er ook gebeurt de vrede moet tot het uiterste bewaard worden. Dit houdt niet op bij CCM helaas. Mensen zijn inmiddels zo ‘gebrainwashed’ in deze vrede-doctrine dat niemand hier kritiek op wie dan ook durft te leveren. Mensen kunnen anderen de meest vreselijke dingen aandoen, het ‘slachtoffer’ zal niets zeggen, want dat leidt tot een conflict en dat moet vermeden worden. Niemand is het hier ooit met elkaar oneens, er is geen discussie mogelijk want dit alles kan leiden tot een conflict en dat mag niet. De vrede moet bewaard worden...
CCM regeert nu bijna 50 jaar en in die 50 jaar is de meerderheid van de bevolking alleen maar armer geworden. De oppositie is met demonstraties bezig om mensen te informeren wat hun rechten zijn en dat dit niet langer kan. De oppositie is nu de boosdoener dat de vrede in gevaar komt (volgens CCM hebben ze een dubbele agenda die bedoelt is om het land in het geweld te storten). Natuurlijk niet CCM die de mensen inmiddels tot op de afgrond heeft gebracht.
We zijn nu al maanden in een conflict over de constitutie (grondwet), aangezwengeld door de oppositie (die onmiddelijk werd beschuldigd van het breken van de vrede ook wel aanzetten tot geweld) maar inmiddels gedragen door vele NGOs, religieuze leiders, academici en opinieleiders. De constitutie die er nu is maakt de President almachtig en kan in zijn eentje dit land leiden. Iedereen moet verantwoording bij hem afleggen en niemand kan hem bekritiseren. Dus nu de vraag voor een nieuwe consititutie. In de ‘constitutie reform bill’ staat vervolgens dat een aantal onderwerpen, onder andere mensenrechten, niet bediscussieerd mogen worden want dat is een gevaar voor de vrede...... Ja, mensen zouden het wel eens in hun hoofd kunnen halen dat ze rechten hebben, is het einde zoek.
Er zijn in de wereld heel veel landen die, als je er oppervlakkig naar kijkt, vredig en stabiel zijn: China, Noord-Korea, Iran, etc, etc. Er is 1 woord wat je voor al deze overheden kunt gebruiken als reden waarom ze vredig lijken: onderdrukking. Als je je bevolking maar bang genoeg maakt zullen ze de wapens niet oppakken. Tot het moment dat mensen er echt genoeg van hebben en beland je in situaties als Lybia en Egypte. Tanzania is nog niet zo ver maar ik zal niet verbaasd zijn als President Kikwete zijn termijn niet kan afmaken. In deel 2 meer over dit vredige land genaamd Tanzania.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten